|
روزهای انتظار |
آقا امام زمان (عج)
ای هستی محض!
ای خورشید فروزان!
هنوز به انتظاریم تا از کناره های افق،
نور وجودت پدیدار گردد و گرما بخش وجود یخ زده مان شود.
تو را به جان مادرت (س) ای کاش همین جمعه بیایی!
در پناه حضرت دوست

خودت بگو
چه بگویم ...
چه کنم ؟
تا تو بیایی؟
به نام حضرت دوست
در انتظار دیدن روی چو ماهت لحظه ها را میشمارم
و ز فراق ماه تابان عذارت شمع گونه میگذارم
من چه باشم در ره تو؟ قطره ای یا یک غبارم
موج بی تاب نگاهت، زخمی ناباوری ها
خسته در التهابم، در جهانی ر هیاهو
پر ز ابهام و تباهی، مانده ام تنهای تنها
مهدی من! کی می آیی؟
کی می آیی؟

در پناه حضرت دوست
دلم به اين همه آيينه رو نخواهد كرد
به جز نگاه تو را جست و جو نخواهد كرد
پرندهاي كه گرفتار پر زدن باشد
به آب و دانه و آواز خو نخواهد كرد
بيا مسافر چشمم كه هيچ حادثهاي
نگاه پنجره را زير و رو نخواهد كرد
به غير نام تو اي التهاب روحاني
دلم به قصد سرودن وضو نخواهد كرد
عزيز غايب من اي هميشه در خاطر
به جز تو را دل من آرزو نخواهد كرد
شعر از خانم نرگس ایمانیان
یا علی

برخشيدش فروغي را كه در اين آسمان تابيد
خوشا آن نرگسي باشد كه در اين بوستان خنديد
وجودش ماهتابي بود كه تاريكي شب برچيد
صدايش نغمه اي شيرين كه دل از گفتنش لرزيد
رخش چون مهر فرزانه، دلش از يار مي ترسيد
خط و خال گل رويش، ندارد كس در اين عالم، نگاه آسمان تابش كرانها تا كران
قدومش محكم و پاك است، وجودش ناب و ارزنده
عزيمت چون به خشكي كرد، زمين خشك، گل زاييد
غريب است و بزرگ انديش
كه همچون جد خود مولا ،بياراميد و مي گرييد
ظهورش زندگي ساز است
براي خانه بردوشان، عدالت آرد آن شمشير ،كه قلب خصم را دريد
بخندند عاشقان يار، به همچون دلبري عيار
كه در عالم ندارد تا، چنين عاشقدلي جاويد
عابدی

دلـم شــور می زد مبـادا نیـایـی مگر شب سحر میشود تا نیایی؟
مگـر می شود من در آتش بسوزم تــو اما بـــرای تمـاشا نیـایی؟
توافتاده ترهستی ازاینکه یک شب به میقات این بی سر و پا نیایی
دروغ اسـت این بر نمی آیـد از تو بیــایی و تا کلبـــه مـا نیـایـی
بگـو خواهی آمد که امــکان ندارد بگویی کـه می آیـم اما نیـایی
غـم و عشق را نیـز با خـود بیـاور غــزل مـرد! یکباره تنهــا نیایی!
چه خوب آمدی ای بهــار صداقت دلــم شــور میزد مبـادا نیـایـی
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم و اقم به الحق و ادحض به الباطل و ادل به اولیائک و اذلل به اعدائک
فرازی از دعای ندبه
خدا یا و به واسطه ی و جود آن حضرت دین حق را پاینده دار
و اهل باطل را محو و نابود ساز
و دوستانت را با آن حضرت هدایت فرما و دشمنانت را بواسطه ی او ذلیل و خوار گردان .
کی شود در ندبههای جمعه پيدايت کنم
گوشهای تنها نشينم تا تماشايت کنم
مینشينم گوشهای با ديده خونبار خود
تا که از يک آشنا خواهم که ديدارت کنم
هر شب از سويی تو را با نالهها میخوانمت
تا به کی از سوز دل ناله ز هجرانت کنم
چشمهای خستهام بارد ز هجرانت،حبيب
آنقدر بارم ز ديده تا که پيدايت کنم
هر دم از دل من گشايم عقدههای خویش را
تا به کی از پشت در آهسته نجوايت کنم
بيقرارم مهديا از بهر ديدار رخت
تا به کی از مادرم زهرا (س) تمنايت کنم
در پناه حضرت دوست

تفسیر حضور سرخ دردی
آرامش شیعه!
دیر کردی…
رهگذر: از طرف قصه گو

|
1- آیهی 54 سورهی مائده Lیا أیّها الذین ءامَنُوا، مَن یرتَدَّ مِنکُم عَن دینهِ فَسَوفَ یأتِی اللهُ بِقَومٍ یُحِبُّهُم و یُحِبُّونَه أذِلةٍ عَلی المؤمنینَ أعِزَّةٍ علی الکافرینَ یُجَاهِدُونَ فی سَبِیلِ اللهِ و لایُخَافُونَ لومَة لائِم ذلک فضلُ اللهِ یُؤتِیهِ مَن یَشاءُ و اللهُ واسِعٌ عَلِیمK؛ «ای کسانی که ایمان آوردهاید، هر کس از شما از آیین خود باز گردد (به خداوند زیانی نمیرساند) خداوند جمعیتی را میآورد که آنها را دوست دارد و آنان نیز او را دوست دارند، در برابر مؤمنان متواضع و در برابر کافران سرسخت و نیرومندند. آنها در راه خدا جهاد میکنند و از سرزنش هیچ ملامتگری هراس ندارند. این فضل خداست که هر کس بخواهد و شایسته بیند، میدهد و (فضل) خداوند وسیع و خداوند داناست.» امام علی علیهالسلام در تفسیر این آیه میفرمایند: «هُم اصحابُ القائِم علیهالسلام»[1] «آنان یاوران امام قائم علیهالسلام هستند.» همچنین امام صادق علیهالسلام میفرمایند: «صاحب این امر، در پرتو این آیه (در حمایت چنین یارانی آگاه و دلاور) محفوظ است.»[2] آیهی مبارکه، ویژگی یاران را این گونه ترسیم میکند: 1- محبوب و دوستدار خداوند: یُحِبُّهُم و یُحِبُّونَه: خداوند آنان را دوست دارد و آنان او را دوست دارند. 2- دوستی با دوستان خدا: أذِلّةٍ علی المؤمنینَ: در برابر مؤمنان، متواضع و فروتن هستند. 3- دشمنی با دشمنان خدا: أعِزَّةٍ علی الکافرینَ: در برابر کافران سرسخت و نیرومند هستند. 4- مجاهد در راه خدا: یُجَاهِدُونَ فی سَبِیلِ اللهِ: در راه خدا جهاد میکنند. 5- استوار و ثابت قدم: لایُخَافُونَ لومَة لائِم: از سرزنش هیچ ملامتگری هـراس ندارند. 2- آیهی 105 سورهی انبیاء Lوَ لَقَد کَتَبنا فِی الزَّبورِ مِن بَعدِ الذِّکرِ أنَّ الأَرضَ یَرِثُها عِبادیَ الصّالحونَK «و ما بعد از تورات در زبور نوشتیم که البته بندگان نیکوکار و صالح من زمین را به ارث خواهند برد.» امام باقر علیهالسلام فرمودند: «مراد از بندگان صالح، اصحاب حضرت مهدی علیهالسلام هستند که در آخر الزّمان میآیند.»[3] در جای دیگری از قرآن خداوند ویژگیهای عبد صالح را این گونه بیان میدارد: Lیؤمنونَ بِاللهِ و الیَومِ الآخِرِ و یأمرونَ بِالمَعروفِ و یَنهَونَ عَنِ المنکَرِ و و اولئکَ مِنَ الصّالِحِین و مایَفعَلُوا مِن خیرٍ فَلَن یَکفُرُوه و اللهُ علیمٌ بِالمتَّقِینK[4] «به خداوند و روز قیامت ایمان دارند و امر به معروف و نهی از منکر میکنند و در کارهای نیک از دیگران پیشی میگیرند و در حقیقت آنان از صالحین هستند. و هر کار نیکویی که انجام میدهند و هرگز دربارهی آن ناسپاسی نبینند و خداوند با متقین است.» بنابراین بر اساس آیهی شریفه ویژگی یاران حضرت علیهالسلام به شرح زیر است: 1- ایمان به خدا و روز قیامت دارند: یؤمنونَ بِاللهِ و الیَومِ الآخِرِ 2- امر به معروف و نهی از منکر میکنند: یأمرونَ بِالمَعروفِ و یَنهَونَ عَنِ المنکَرِ 3- سبقت گیرنده در نیکیها هستند: یُسَارِعُونَ فی الخَیراتِ 4- کار ایشان مورد تقدیر اله قرار میگیرد: و مایَفعَلُوا مِن خیرٍ فَلَن یُکفَرُوه 5- باتقوا و پرهیزکارند: و اللهُ علیمٌ بِالمتَّقِین 3- آیه 62 سورهی یونس: شاید بتوان گفت در میان همهی ویژگیهایی که برای یاران امام منتظَر برشمرده شد، یک ویژگی از همه بارزتر و با اهمیتتر است و آن این که آنها مصداق کامل «اولیاء الله» هستند که در قرآن کریم بدان اشاره شده است، آنجا که میفرماید: Lألَا إِنَّ أَولیاءَ اللهِ لاخوفٌ عَلَیهِم وَ لاهُم یَحزَنُونَK «آگاه باشید که بر دوستان خدا بیمی نیست و غمگین نمیشوند.» امام صادق علیهالسلام در روایتی ویژگی پیروان امام زمان علیهالسلام را چنین بیان میکنند: «طوبی لِشِیعَةِ قائمِنَا المُنتَظِرِینَ لِظُهُورِهِ فِی غَیبَتهِ وَ المُطِعِینَ لَهُ فِی ظُهُورِهِ أُولَئِکَ أَولِیاءَ اللهِ الَّذینَ لاخَوفٌ عَلَیهِم وَ لاهُم یَحزَنُونَ»[5] «خوشا به حال شیعیان قائم علیهالسلام که در زمان غیبتش منتظر ظهور او هستند و در هنگام ظهورش فرمانبردار او، آنان اولیای خدا هستند، همانها که نه ترس آنها را فرا میگیرد و نه اندوهگین میشوند.» امام علی علیهالسلام نیز در وصف یاوران امام علیهالسلام میفرمایند: «... یُؤَلِّفُ اللهُ بَینَ قُلُوبِهِم، لایَستَوحِشُونَ إِلی أَحدٍ وَ لایَفرَحُونَ بأَحَدٍ یَدخُلُ فِیهِم ...»[6] «خداوند دلهای آنان را به هم نزدیک میکند. آنها از هیچکس ترسان نمیشوند، و از این که کسی به آنها بپیوندد، شادمان نمیگردند.» این که انسانی از هیچ چیز ترسی به دل راه ندهد و از هیچ چیز اندوهگین نشود، تنها زمانی امکانپذیر است که جز خدا نبیند و به جز خدا نیندیشد و این کمال آدمی و بالاترین درجهای است که یک انسان میتواند بدان دست یابد. 4- آیهی 80 سورهی هود Lقالَ لَو أنَّ لی بِکُم قُوَةً أو ءآوی إلی رُکنٍ شَدیدK «(لوط) گفت: ای کاش در برابر شما، قدرت و اقتداری میداشتم یا به تکیهگاه استواری پناه میبردم.» صالح بن سعید از امام صادق علیهالسلام نقل میکند که امام صادق علیهالسلام در تفسیر این آیه فرمودند: «مراد از قوّت، حضرت مهدی علیهالسلام و مراد از رکن شدید، 313 نفر از یاران وی میباشند.»[7] از این آیهی مبارکه اقتدار و قوّت امام و یارانشان، حاصل میشود. 5- آیهی 200 سورهی آل عمران Lیا أَیُّهَا الَّذِینَ امَنُوا اصبِرُوا وَ صَابِرُوا وَ رَابِطُوا وَ اتَّقُوا اللهَ لَعَلَّکُم تُفلِحُونَK «ای کسانی که ایمان آوردهاید! (در برابر مشکلات و هوسها) استقامت کنید و در برابر دشمنان نیز پایدار باشید و از مرزهای خود مراقبت کنید و از خدا بپرهیزید، شاید رستگار شوید.» امام باقر علیهالسلام دربارهی این آیهی شریفه فرمودهاند: «بر انجام واجبات و عبادات بردبار باشید و در برابر دشمن شکیبایی از خود نشان دهید و خود را برای یاری امام منتظر خود آمادهی نبرد سازید.»[8] 6- آیهی 148 سورهی بقره L أَینَمَا تَکُونُوا یَأتِ بِکُمُ اللهُ جمیعاً إِنَّ اللهَ عَلَی کُلِّ شَیءٍ قَدِیرٌK «هر جا باشید خداوند همهی شما را (برای پاداش و کیفر در برابر نیک و بد، در روز رستاخیز) حاضر میکند زیرا او بر هر کاری تواناست.» ابوخالد از امام باقر علیهالسلام روایت میکند که: منظور از آیهی «أَینَمَا تَکُونُوا ...» اصحاب حضرت قائم علیهالسلام هستند که تعداد آنها بیشتر از سیصد و ده مرد هستند و فرمود: «و آنها هستند به خدا سوگند «امت معدوده» و آنها در یک ساعت گرد هم میآیند مانند پارههای ابر پاییز (که کنار هم جمع میشوند).»[9] از دیگر آیاتی که تأویل به یاران حضرت میگردد عبارت است از: 1- آیهی 8 سورهی هود. 2- آیهی 4 تا 7 سورهی اسرا [1] - منتخب الأثر، آیت اله صافی گلپایگانی، ص 475 [2] - تفسیر برهان، ج 1، ص 497 [3] - اثباة الهداة، باب 32، ح 419 [4] - آلعمران/ 114 و 115 [5] - کمال الدین، ج 2، ص 357، ح 54 [6] - معجم الاحادیث الامام المهدی علیهالسلام، ج 3، ص 100 [7] - اثباة الهداة، ج 3، ص 551، باب 32، ح 654 [8] - همان، ح 459 [9] - روضه الکافی، ص 313 | |
|
منبع: عطر حضور | |

نكردي آشكارا خلوتت را
دوباره من غريبم قربتت را
خدا امروز هم در دفتر عشق
موجه كرد گويا غيبتت را
یا علی
در تشرفی که برای مرحوم حاج شیخ محمد حسن مولوی قندهاری در حرم مطهر حضرت ابوالفضل العباس (ع) روی داده است ، ایشان می گوید: دیدم قرآنی روی زمین بر سر راه افتاده است ، به من فرمودند:
" هوشیار باش و قرآن را احترام کن"
من خم شدم و قرآن را برداشتم و بوسیدم و در قفسه قرآنها گذاشتم.
کتاب ملاقات با امام عصر(عج) صفحه ی 330

هزار مرتبه شویم دهان به مشک و گلاب هنوز نام تو بردن کمال بیادبیاست
اللهم صلی علی محمد و آل محمد عجل فرجهم
و احشرنا معهم و العن اعداهم
السلام علیک یا مولای یا اباصالح المهدی (عج)!
از هفته گذشته اعزام حاجیان به مدینه منوره آغاز شده. حكایت امروز هم مانند هفته پیش به مناسبت آغاز اعزام حاجیان است.
"این قضیه توسط حاج شیخ حسین كاشانی نوشته شده است:
یكی از كارهای بسیار خطرناك در مراسم حج، آن است كه غالبا عربها در معابر پرجمعیت آن مراسم، برای باز شدن راه، فشار میدهند و گاهی هم افرادی قربانی این عمل میشوند. در یكی از سفرهای حج، در منی در وسط چهار راه سوق العرب دچار این حادثه و گرفتاری شدم؛ به طوری كه جمعیت زیادی برای باز كردن راه از طرف جلو و عقب فشار میدادند. هر چه مقاومت كردم، نتیجه نداشت. نزدیك بود هلاك شوم و فشار جمعیت هر لحظه بیشتر میشد به حدی كه مشرف به مرگ بودم. در این حال گفتم: خدایا! مرگ، حق است اما من نمیخواهم این چنین بمیرم و فقط گفتم: یا صاحب الزمان!
بعد از این استغاثه دیدم هیچ كس در چهارراه نیست و چهارراه كاملا خالی از مردم است! خیلی راحت به طرف پیادهرو رفتم و از فرط خستگی به دیوار تكیه كردم. ولی با نهایت تعجب دیدم پرده برگشت! چهارراه مملو از جمعیت شد و از هر طرف به یكدیگر فشار میآوردند و به همان صورت قبل شده بود!"
... هیچ توضیحی نمیدم.
حاجیان عزیزی كه در شرف عزیمت هستید: خیلی التماس دعا
منبع:
عنایات حضرت مهدی علیهالسلام به علما و طلاب – ص 344

تو از تبار کدامین ستاره ی سحری ؟ که چهر مهر مثالت چنین تماشائی است
بیا بیا که طلوعت ، غروب نومیدی است بیا بیا که حضورت بهشت زیبائی است
صـــدای پـــای نــــور مـــــياد
عطــر خوش ظهــور مــــــياد
در پناه حضرت دوست

آیینه شو جمال پری طلعتان طلب
جاروب کن تو خانه سپس میهمان طلب!

در قرآن كريم درباره مسائل آينده دوران، حوادث آخرالزمان، استيلاى خوبى و خوبان بر جهان و حكومت يافتن صالحان، گاه به اشاره و گاهى به تصريح سخن گفته شده است. بيش از يكصد آيه از قرآن كريم به مصلح كل حضرت بقيةالله (ارواحنا فداه) تفسير و تأويل شده است. علامه بزرگوار، ملا محمد باقر مجلسى در دائرةالمعارف بزرگ شيعه، بحارالانوار هفتاد آيه را به استناد احاديث اهل بيت عصمت و طهارت(ع)، درباره ظهور يكتا بازمانده از حجتهاى حضرت احديت نقل كرده است. که در مطلب امروز برخی از آنها را مرور میکنیم:
بقية الله:
(بقيَّةُ اللّه خَيْرٌ لَكُمْ اِنَّ كُنْتُمْ مُؤمِنين)(1)؛
بقية الله براى شما بهتر است اگر مؤمن هستيد.
امام صادق(ع) فرمود:
اوّلين سخنى كه پس از ظهور مىگويد اين آيه است و مىفرمايد: من بقية الله و حجتش و خليفهاش بر شما هستم، پس هيچ مسلمانى بر او سلام نمىكند، جز اين كه مىگويد، سلام بر تو اى بقية الله در روى زمين.(2)
امر الله:
(أتى أمْرُ اللّه فَلا تَسْتَعْجِلُوه...)(3)؛
امر خدا فرا رسيد، پس تقاضاى تعجيل آن نكنيد.
اين هشدارى است كه قلبها را از جا مىكند، هشدارى است كه جبرئيل امين در روز ظهور حضرت حجت فرياد بر مىآورد و تمام خلايق صدايش را مىشنوند، اينچنين امام صادق(ع) ما را خبر داده است كه پس از اين هشدار الهى، منادى در آسمان و زمين صدا مىزند: «اى آفريدگان پروردگار! اين مهدى آل محمد است! با او بيعت كنيد و مخالفتش ننماييد.»(4)
وارثان زمين:
(أَنَّ الاَرْضَ يَرِثُها عِبادى الصَّالِحُون)(5)؛
اين زمين را بندگان شايسته من به ميراث خواهند برد.
تأويل «عبادى الصالحون» امام زمان(عج) و ياران او هستند.(6)
نصر خدا:
(وَ لَئِنْ جاءَ نَصَرٌ مِنْ رَبِّكِ لَيَقُولُنَّ اِنّا كُنّا مَعَكُم)(7)؛
چون از سوى پروردگارت مددى رسيد، مىگويند، ما نيز با شما بودهايم.
تأويل «نصر من ربّك» امام زمان(عج) است.(8)
نور پروردگار:
(وَ اَشْرَقَتِ الارْضُ بِنُورِ رَبِّها)(9)؛
و زمين به نور پروردگارش روشن شد.
تأويل «و اشرقت الارض»، در زمان ظهور امام زمان(عج) است.(10)
نصرت الهى:
(وَ لَمَنْ اِنْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئكَ ما عَلَيْهِم مِنْ سَبِيل)(11)؛
بر كسانى كه پس از ستمى كه بر آنها رفته باشد انتقام مىگيرند ملامتى نيست.
تأويل «و لمن انتصر» امام زمان(عج) و ياران او هستند.(12)
نزديكى رستاخيز:
(اِقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ القَمَرُ)(13)؛
رستاخيز نزديك شد و ماه دو پاره گرديد.
تأويل «السّاعه» ظهور امام زمان(عج) است.(14)
نور الله:
(يُريدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِاَفْواهِهِمْ وَ اللّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونْ)(15)؛
مىخواهند نور خدا را با دهانهايشان خاموش كنند، ولى خدا كامل كننده نور خويش است، اگر چه كافران را ناخوش آيد.
تأويل «والله مُتِّم نورِه» به وسيله امام زمان(عج) است.(16)
روشنايى روز:
(وَالنَّهارِ اِذا تَجَلّى)(17)؛
سوگند به روز آنگاه كه آشكار شود.
تأويل «النهار» امام زمان(عج) است.(18)
طلوع فجر:
(سَلامُ هِىَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْر)(19)؛
شب قدر تا طلوع بامداد همه سلام و درود است.
تأويل «مطلع الفجر» زمان ظهور امام زمان(عج) است.(20)
1. هود (11) آيه 86.
2. به نقل از: منتظر تا صبح فردا، مقاله سيد جواد مهرى، ص 108.
3. نحل (16) آيه 1.
4. به نقل از: منتظر تاصبح فردا، مقاله سيد جواد مهرى، ص108.
5. انبياء (21) آيه 105.
6. بحارالانوار، ج 51، ص 47. به نقل از: تفسير على بن ابراهيم.
7. عنكبوت (29) آيه 10.
8. بحارالانوار، ج 51، ص 48، به نقل از: تفسير على بن ابراهيم.
9. زمر (39) آيه 69.
10. بحارالانوار، ج 52، ص 330.
11. شورى (42) آيه 41.
12. بحارالانوار، ج 51، ص 48، به نقل از: تفسير على بن ابراهيم.
13. قمر (54) آيه 1.
14. بحارالانوار، ج 51، ص 49، به نقل از: تفسير على بن ابراهيم.
15. صف (61) آيه 8.
16. بحارالانوار، ج 51، تفسير على بن ابراهيم.
17. ليل (92) آيه 2.
18. بحارالانوار، همان.
19. قدر (97) آيه 5.
20. سيد هاشم بحرانى، تفسير البرهان، ج 4، ص 487.
منبع : سایت تبیان
به نام حضرت دوست

*********

یا ضامن آهو!
با تو تجدید پیمان می کنم
و در شادی همه عاشقان و منتظران ظهور فرزندت
مهدی موعود (عج) ،
به شادی خواهم نشست و همه در کنار هم دست بر دعا خواهم برداشت و تمنای ظهور فرزندت را خواهیم نمود!
خدایا ظهور حضرت حجت بن الحسن را نزدیک بگردان!
الهی آمین
در پناه حضرت دوست
*** به نیابت نویسندگان محترم روز دوشنبه!!

أحمد بن احمد ، از امام رضا ( ع ) روايت كرده وگفت شنيدم حضرت مىفرمود : صبر وانتظار فرج ، چقدر نكو وزيباست ، آيا سخن عبد صالح را نشنيدى كه فرمود : " منتظر باشيد ، كه من هم با شما منتظرم "
نور الثقلين : ج 2 ، ص 44
هزار مرتبه شویم دهان به مشک و گلاب هنوز نام تو بردن کمال بیادبیاست
اللهم صلی علی محمد و آل محمد عجل فرجهم
و احشرنا معهم و العن اعداهم
السلام علیک یا مولای یا اباصالح المهدی (عج)!
این روزها روزهایی است كه جماعتی دارن خودشون رو آماده سفر عشق میكنند و تا دو هفته دیگه كاروانها راهی دیار یار میشوند. پست امروز بیمناسبت با این مطالبی كه گفتم نیست.
"این قضیه به قلم مرحوم آقای ملبوبی قدسسره نوشته شده است:
در سال 1353 هجری قمری كه به مكه مشرف بودم، در منی به اتفاق یكی از رفقا به نام سید باقر، عازم جمرات بودیم. درهنگام بازگشت، فشار جمعیت چنان زیاد شد كه نزدیك بود زیر دست و پا از بین برویم و خفه شویم. در این هنگام به ولایت عظمی متوسل شدم و به آقای سید باقر گفتم: بگو «یا اباصالح المهدی ادركنا». یك باره دیدم دستی ما را برداشت و به جای آرامی گذاشت. به لطف غیاث المضطر المستكین نجات یافتیم و در همان مكان ماندیم تا از كاروان به سراغ ما آمدند و ما را به چادر راهنمایی كردند."
حالا حرفم چیه؟! آهای جماعت عاشق! نرید اونجا بعد ....!!! چشماتون رو باز كنید. گوشاتون رو هم باز كنید... نكنه سلامی بیجواب بمونه... نكنه كمك بخواهید و اونی كه بهتون كمك كرده رو نشناسید و بیایید خونهتون و وا اسفا بزنید... نكنه...
التماس دعا.
منبع:
شیفتگان حضرت مهدی - ج 1 - ص 186.
آنچه انتظار می کشید واقع نمی شود جز هنگامی که در بوته آزمایش قرار گیرید
و شناخته شوید و از شما جز تعدادی اندک بر اعتقاد خود باقی نباشد .
آنگاه این آیه شریفه را تلاوت فرمود :
الم . احسب الناس ان یترکوا ان یقولوا امنا و هم لا یفتنون ؟
آیا مردم خیال کنند که اگر بگویند : ایمان آورده ایم ، فرو گذارده می شوند و در
معرض امتحان قرار نمی گیرند ؟ آیه ۲ سوره عنکبوت
از کتاب یاد مهدی
محمد خادمی شیرازی
به نام حضرت دوست

يارب آن خورشيد تابان جهان کي خواهد آمد
جلوه گر از ابر غيبت ناگهان کي خواهد آمد
********
امام العصر حضرت مهدى (عج )
و امّا وَجهُ الانتفاع بى فى غيبتى فكالانتفاع بالشمس اذا غَيَّبَها عَنِ الابصار السحاب
كيفيت بهره ورى از من در دوران غيبتم همچون بهره بردن از خورشيد است زمانى كه ابرها آن را از ديدگان فرو پوشيده باشند.
( کمال الدین - ج ۲ - ص ۴۵۸ )
در پناه حضرت دوست


|
…مَعاشِرَالنّاسِ،… |
….هان مردمان!.... |
|
أَلا إِنَّ خاتَمَ الْأَئِمَةِ مِنَّا الْقائِمَ الْمَهْدِي |
آگاه باشيد! همانا آخرين امام، قائم مهدي از ماست |
|
أَلا إِنَّهُ الظّاهِرُ عَلَي الدِّينِ |
هان! او بر تمامي اديان چيره خواهد بود. |
|
أَلا إِنَّهُ الْمُنْتَقِمُ مِنَ الظّالِمينَ. |
هشدار! كه اوست انتقام گيرنده از ستمكاران. |
|
أَلا إِنَّهُ فاتِحُ الْحُصُونِ وَهادِمُها |
هشدار! كه اوست فاتح دژها و منهدم كننده آنها |
|
أَلا إِنَّهُ غالِبُ كُلِّ قَبيلَةٍ مِنْ أَهْلِ الشِّرْكِ وَهاديها |
هشدار! كه اوست چيره بر تمامي قبايل مشركان و راهنماي آنان |
|
أَلاإِنَّهُ الْمُدْرِكُ بِكُلِّ ثارٍ لاَِوْلِياءِالله |
هشدار! كه او خونخواه تمام اولياي خداست |
|
أَلا إِنَّهُ النّاصِرُ لِدينِ الله |
آگاه باشيد! اوست ياور دين خدا. |
|
أَلا إِنَّهُ الْغَرّافُ مِنْ بَحْرٍ عَميقٍ |
هشدار! كه از دريايي ژرف پيمانه هايي افزون گيرد. |
|
أَلا إِنَّهُ يَسِمُ كُلَّ ذي فَضْلٍ بِفَضْلِهِ وَ كُلَّ ذي جَهْلٍ بِجَهْلِهِ |
هشدار! كه او به هر ارزشمندي به اندازه ي ارزش او، و به هر نادان و بي ارزشي به اندازه ي ناداني اش نيكي كند. |
|
أَلا إِنَّهُ خِيَرَةُالله وَ مُخْتارُهُ |
هشدار! كه او نيكو و برگزيده ي خداوند است |
|
أَلا إِنَّهُ وارِثُ كُلِّ عِلْمٍ وَالُْمحيطُ بِكُلِّ فَهْمٍ |
هشدار! كه او وارث دانش ها و حاكم بر ادراكهاست |
|
أَلا إِنَّهُ الُْمخْبِرُ عَنْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ الْمُشَيِّدُ لاَِمْرِ آياتِهِ |
هان! بدانيد كه او از سوي پروردگارش سخن مي گويد و آيات و نشانه هاي او را برپا كند |
|
أَلا إِنَّهُ الرَّشيدُ السَّديدُ |
بدانيد همانا اوست باليده و استوار. |
|
أَلا إِنَّهُ الْمُفَوَّضُ إِلَيْهِ |
بيدار باشيد! هموست كه [اختيار امور جهانيان و آيين آنان] به او واگذار شده است. |
|
أَلا إِنَّهُ قَدْ بَشَّرَ بِهِ مَنْ سَلَفَ مِنَ الْقُرونِ بَيْنَ يَدَيْهِ |
آگاه باشيد! كه تمامي گذشتگان ظهور او را پيشگويي كرده اند |
|
أَلا إِنَّهُ الْباقي حُجَّةً وَلاحُجَّةَ بَعْدَهُ وَلا حَقَّ إِلاّ مَعَهُ وَلانُورَ إِلاّعِنْدَهُ |
آگاه باشيد! كه اوست حجّت پايدار و پس از او حجّتي نخواهد بود درستي و راستي و نور و روشنايي تنها نزد اوست. |
|
أَلا إِنَّهُ لاغالِبَ لَهُ وَلامَنْصورَ عَلَيْهِ |
هان! كسي بر او پيروز نخواهد شد و ستيزنده ي او ياري نخواهد گشت |
|
أَلاوَإِنَّهُ وَلِي الله في أَرْضِهِ، وَحَكَمُهُ في خَلْقِهِ، وَأَمينُهُ في سِرِّهِ وَ علانِيَتِهِ..... |
آگاه باشيد كه او ولي خدا در زمين، داور او در ميان مردم و امانتدار امور آشكار و نهان است..... |
|
پیامبر اکرم- فرازهایی از خطبه غدیر! | |
به نام حضرت دوست
بسيج ، 
مدرسه عشق،
مكتب شاهدان و شهيدان گمنامي است كه
پيروانش بر گلدسته هاي رفيع آن،
اذان شهادت و رشادت سر دادند.

در پناه حضرت دوست

أحمد بن محمد بن ابونصر میگويد : از ابو الحسن الرضا ( ع ) در رابطه با علائم ظهور حضرت حجة پرسيدم فرمود : قبل از ايام [ فرج ] بيوح بوجود خواهد آمد ، عرض كردم بيوح چيست ؟ فرمود : كشتار هميشگى كه فروكش نمیكند .
بشارة الاسلام : ص 156
هزار مرتبه شویم دهان به مشک و گلاب هنوز نام تو بردن کمال بیادبیاست
اللهم صلی علی محمد و آل محمد عجل فرجهم
و احشرنا معهم و العن اعداهم
السلام علیک یا مولای یا اباصالح المهدی (عج)!
تو این عالم مجازی و حتی حقیقی ماها همش دم از تعجیل در ظهور آقا میزنیم. قطعا همه ما دوست داریم كه آقا ظهور كنه؛ ولی آیا واقعا آمادگی فرمانبرداری از ایشون رو هم داریم؟ حكایت امروز در همین رابطه است:
"حضرت آیةاللهالعظمی آقا محمد باقر وحید بهبهانی قدسسره فرمودند: اوایلی كه به كربلای معلی وارد شدم، روی منبر مردم را موعظه میكردم. روزی حدیث شریفی كه در كتاب خرائج راوندی نقل شده است، لابلای صحبتها بر زبانم جاری شد. مضمون حدیث این است كه زیاد نگویید: چرا حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف ظهور نمیكنند. چون شما طاقت معاشرت با ایشان را ندارید، زیرا لباس حضرت خشن و درشت و خوراك ایشان، نان جو است. بعد هم گفتم از الطاف الهی نسبت به ما، غیبت حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است؛ زیرا ما طاقت اطاعت ایشان را نداریم.
اهل مجلس به یكدیگر نگاهی كرده و شروع به نجوا كردند و میگفتند: این مرد راضی نیست كه آن حضرت ظهور كند، تا مبادا ریاست از دستش برود! و بحدی زمزمه در بین مردم افتاد كه من ترسیدم، لذا با سرعت از منبر فرود آمدم و به خانه رفتم و در را بستم. بعد از ساعتی درب خانه را زدند. پشت در آمدم و گفتم: كیستی؟ گفت: فلانی كه سجاده بردار تو هستم. در را گشودم او سجاده را از همان جا به حیاط خانه پرت كرد و گفت: ای مرتد! سجادهات را بردار؛ در این مدت بیخود به تو اقتدا كردیم و عبادت خود را باطل انجام دادیم!
من سجاده را برداشتم او هم رفت و از ترسی كه داشتم در را محكم بستم و متحیر نشستم. پاسی از شب گذشت، ناگاه صدای در منزل بلند شد، من با وحشت هرچه تمامتر، پشت در رفتم و گفتم: كیستی؟ دیدم همان سجاده بردار است كه با معذرت خواهی و اظهار عجز و بیچارگی آمده است و مرا قسمهای غلیظ میدهد كه در را باز كنم! اما من از ترس در را باز نمیكردم آن قدر قسم خورد و اظهار عجز نمود كه به راستی و صداقتش یقین كردم، و در را گشودم، ناگاه خود را بر پاهای من انداخت و آنها را میبوسید. به او گفتم ای مسلمان! آن سجاده آوردن و مرتد گفتن تو به من چه بود و این پا بوسیدنت چیست؟ گفت مرا سرزنش نكن. وقتی از نزد شما رفتم و نماز مغرب و عشاء را بجا آوردم و خوابیدم، در عالم رؤیا دیدم كه حضرت صاحبالزمان علیهالسلام ظهور فرمودهاند. خدمت ایشان مشرف شدم، حضرت به من فرمودند: فلانی! عبای تو از فلان شخص است و تو ندانسته آن را از دیگری گرفتهای، حال باید آن را به صاحبش بدهی! من هم عبا را به صاحب اصلیش دادم.
سپس فرمودند: قبایت نیز مربوط به فلان شخص است و تو آن را از دیگری خریدهای باید این را هم به صاحب اولش برگردانی! همین طور تمام لباسهایم را دستور دادند كه به مردم بدهم، بعد نوبت به خانه و ظروف و فرشها و چهارپایان و زمینها و سایر چیزها رسید و برای هر یك مالكی معین كرده به او رد نمودند! سپس فرمودند: همسری كه داری خواهر رضاعی توست و تو ندانسته با او ازدواج كردهای باید او را به خانودهاش رد كنی! این كار را هم كردم.
من پسری بنام قاسمعلی دارم ناگاه در آن اثنا همان جا پیدا شد و همین كه نظر حضرت، بر او افتاد فرمودند: این پسر هم از این زن متولد شده است، لذا فرزند حرام است، این شمشیر را بردار و گردنش را بزن!
در این جا من غضبناك شدم و گفتم: به خدا قسم كه تو سید و از ذریه پیغمبر نمیباشی چه رسد به این كه صاحبالزمان باشی! همین كه این سخن را گفتم، از خواب بیدار شدم و فهمیدم كه ما طاقت اطاعت و فرمانبرداری از آن حضرت را نداریم و صدق فرمایش شما بر من معلوم شد و از عمل خود پشیمانم. مرا عفو بفرمایید."
منبع:
عنایات حضرت مهدی علیهالسلام به علما و طلاب – ص93

اللّهمًّ صلِّ علیهِ
بار الها بر او ( مهدی فاطمه ) درود فرست و دوری اش را نزدیک فرما .
و قرِّب بعده
و انجز وعده
و وعده ای که به او دادی محقق کن و به عهدش وفا نما .
و اوف عهده
واکشف عن باسه حجاب الغیبة
و بلای سخت دوران غیبت را از او بر طرف ساز .
صلوات امام زمان عجل الله تعالی فرجه و الشریف در مفاتیح الجنان
پشت جلد مجله انتظار نوجوان
به نام حضرت دوست
باور کن که او خواهد آمد
و تو را و من را و ما را بر
سفره عدالتش میهمان خواهد کرد.

در پناه حضرت دوست

|
اگر اين منم كه اسير افكار خود بسته و تاريك در اين شب سياه ظالم همی گرفته و گوشه گير مانده ام. و اگر اين تويی كه در قلبم نشسته ای و تو را می خوانم و ظهورت را می خواهم. و اگر اين خدای ماست می بيند و می شنود.... آيا قرار است فرشته نجات ما پشت در گناهانمان بماند؟ |
یا حق
از اینجا گرفتمش