|
روزهای انتظار |
به نام حضرت دوست
ببين تراکم هواي دوري ات ، چه ميکند ؟
که ابر چشم هاي من ، مدام چکه ميکند
غزل غزل رسوب ميکند غم نبودنت
و درد جاري ات مرا ، بدل به برکه ميکند
چشم به راهِ ديدنِ نگاهت ايستاده ام
دَرَک که بوي گند با جنازه ام چه ميکند
دلم گواه ميدهد ، کسي ز راه ميرسد
و کار و بار عشق را ، دوباره سکه ميکند
همين سکوت سرد را ، که زل زده به جمعه ها
طنين گامهاي او ، هزار تکه ميکند
هي انتظار ، انتظار ، انتظار ، خوب من !
ببينم اين خدا خداي آخرم چه ميکند
در پناه حضرت دوست
اللهم صلی علی محمد و آل محمد عجل فرجهم
در پناه حضرت دوست
به نام حضرت دوست
آقا اجازه خسته ام از اينهمه فريب
آقا اجازه! خسته ام از اين همه فريب،
از هاي و هوي مردم اين شهر نا نجيب.
آقا اجازه! پنجره ها سنگ گشته اند،
ديوارهاي سنگي از کوچه بي نصيب.
آقا اجازه! باز به من طعنه مي زنند
عاشق نديده هاي پر از نفرت رقيب.
«شيرين»ي وجود مرا «تلخ» مي کنند
«فرهاد»هاي کينه پرست پر از فريب!
آقا اجازه! «گندم» و «حوا» بهانه بود،
«آدم» نمي شويم! بيا: ماجراي «سيب»!
باشد! سکوت مي کنم اما خودت ببين..!
آقا اجازه! منتظرند اينهمه غريب....
در پناه حضرت دوست
اي مــــــاه برآ كه راه را گم كرديم
حتي سرچشمه هم تيمم كرديم
اي واي قــــــــرار بود آدم باشيــم
اما سر راه ميــــل گنـــــدم كرديم
ای که چون نور
در آئین زمین مشهوری !
زرد شد
بی تو
همه باغچه ها از دوری
کم کن این فاصله را
وقت شکیبایی نیست
یک هزاره ست
که دل می بری و مستوری
عاشقی
شیوه رندان بلاکش باشد
چقدر صبر ؟
چه اندازه غم مهجوری ؟؟
غروب شلمچه
در پناه حضرت دوست
یا ایها العزیز !
به ساعت من
شما
تمام قرار ها را نیامده اید
کدام نصف النهار را از قلم انداخته ام ؟؟؟
قرار روزهای بی قراریم !
کجای آسمان ببینمت ؟
من از جستجوی زمین خسته شده ام ...
غروبی
در پناه حضرت دوست
مهدی (عج) خواهد آمد!
تا انسان از بیهودگی و بی سرانجامی نجات یابد.
مهدی (عج) خواهد آمد!
تا انسان لذت نهایی عدالت را بچشد
مهدی (عج) خواهد آمد!
تا پایان غیبت خویش را با شکوهی در خور بلندی و عظمت خود
به دیگر مخلوقات خداوند نشان دهد.
در پناه حضرت دوست
به دنبال تو مي گردم نمي يابم نشانت را
بگو بايد کجا جويم مدار کهکشانت را ؟
تمام جاده را رفتم غباري از سواري نيست
بيابان تا بيابان جسته ام رد نشانت را
نگاهم مثل طفلان ، زير باران خيره شد بر ابر
ببيند تا مگر در آسمان ، رنگين کمانت را
کهن شد انتظار اما به شوقي تازه ، بال افشان
تمام جسم و جان لب شد که بوسد آستانت را
کرامت گر کني اين قطره ناچيز را ، شايد
که چون ابري بگردم کوچه هاي آسمانت را
الا اي آخرين توفان ! بپيچ از شرق آدينه
که دريا بوسه بنشاند لب آتش نشانت را
در پناه حضرت دوست
کسي مي آيد
و شربت سياه سرفه را قسمت مي کند
و نمره مريض خانه را قسمت مي کند
و سهم ما را مي دهد
سهم ما از عدالت ... از پاکي ... از سفيدي ...
من خواب ديده ام
کسي مي آيد ...
فاصبر لحکم ربک
الیس الصبح بقریب
در پناه حضرت دوست
پیاپی به جان خبر می آید
که هر آن کسی ز در می آید
پناه بی پناهان خواهد آمد
خستگان عشق را ايام درمان خواهد آمد
غم مخور! آخر طبيب دردمندان خواهد آمد
آنقدر از كردگار خويشتن اميدوارم
كه شفابخش دل اميدواران خواهد آمد
باغبانا سختي دي ماه سي روز است و آخر
نوبهار و نغمه مرغ خوش الحان خواهد آمد
بلبل شوريده دل را از خزان برگو ننالد
باغ و صحرا سبز و اين دنيا گلستان خواهد آمد
دردمندان، مستمندان، بي پناهان را بگوييد
مصلح عالم، پناه بي پناهان خواهد آمد
از خدا روز فرج را اي فلج كاران بخواهيد
كاين جهان روزي كسي را تحت فرمان خواهد آمد
نيست شك از عمر اين دنيا اگر يك روز ماند
ذات قائم حجت خلاق سبحان خواهد آمد
صبر كن يا فاطمه، اي بانوي پهلو شكسته
قائمت با شيشه دارو و درمان خواهد آمد
در پناه حضرت دوست
به نام حضرت دوست
آقا اجازه خسته ام از اينهمه فريب
آقا اجازه! خسته ام از اين همه فريب،
از هاي و هوي مردم اين شهر نا نجيب.
آقا اجازه! پنجره ها سنگ گشته اند،
ديوارهاي سنگي از کوچه بي نصيب.
آقا اجازه! باز به من طعنه مي زنند
عاشق نديده هاي پر از نفرت رقيب.
«شيرين»ي وجود مرا «تلخ» مي کنند
«فرهاد»هاي کينه پرست پر از فريب!
آقا اجازه! «گندم» و «حوا» بهانه بود،
«آدم» نمي شويم! بيا: ماجراي «سيب»!
باشد! سکوت مي کنم اما خودت ببين..!
آقا اجازه! منتظرند اينهمه غريب....
در پناه حضرت دوست
براي توست
زيرا تو آن روياي صادقانهاي كه ظهورت مرهم تمام زخمهاست
تو آن قدر زلال و پاكي كه از غبار پنجره ها دلت مي گيرد
شايد پيش از آمدنت باران ببارد و آسمان، تمام كوچهها و خانهها را بشويد
اي سبز
اي بهار
اي نور
اي اميد
دستهاي مهربانت را كه از نوازش لبريز است
و نگاه روشنت را كه آئينه صداقت است
دوست مي دارم
بگو چشمهاي ما كجا مهرباني نگاه تو را مي نوشد
و دلهاي ما كي با ظهور تو آرام مي گيرد.
در پناه حضرت دوست
پانوشت : عید فطر رو به همه ی شما دوستان و نویسنده های عاشق روزهای عاشقی تبریک میگم
عبادتهاتون مقبول درگاه حق باشه
میدونم اینجا باید به نیت و به عشق آقا امام زمان بنویسیم ... اما حس کردم این حرفها شاید حرف دل خیلی هامون باشه ...
التماس دعا
و اکنون به هنگامه ای نزدیک می شویم که
شاید هیچ گاه در گذر عمرمان این لحظات را نبینیم
شاید این آخرین ماه رحمتی باشد که بر سر سفره رحمت الهی نشستیم
امشب ( شب چهارشنبه ) آخرین شبی هست که دل بي قرارمان يک بار ديگر اشک خواهد باريد
و از آن حضور بيکران براي يک مهماني ديگر وعده خواهد گرفت؛
وعده اي سبز ، براي ضيافت بهشتي ، ضيافت دوست.
پس
بدرود اي همدم ما كه چون بيايي، شادماني و آرامش بر دل ما آري و چون بروي، رفتنت وحشت خيز است و تالم افزاي .
بدرود اي همسايهاي كه تا با ما بودي، دلهاي ما را رقت بود و گناهان ما را نقصان .
بدرود اي ماه دست يافتن به آرزوها، اي ماه سرشار از اعمال شايسته بندگان خداوند.
خدایا تو را به خودت قسم میدهم
این ماه رمضان آخرین ماه رمضانی باشد که
وجود نازنین آقا و بابایمان
حضرت بقیه الله فی الارضه
قائم آل محمد (ص)
مهدی موعود (عج)
در پرده غیبت بسر میبرد
الهی آمین ( خدایا آمین گو را لال از دنیا مبر )
در پناه حضرت دوست
خدايا
درود فرست برسرپرست دستورت آن امام قائم كه مايه اميد است
وآن عدل ودادى كه همه چشم براهش هستند
و فراگير او را به فرشتگان مقربت حلقه وار و به روح القدس ياريش كن اى پروردگار جهانيان
خدايا (وسائل آمدنش را) آماده كن تا او به كتابت دعوت كند و به دين تو قيام كند و
او را روى زمين جايگزين گردان چنانچه جايگزين كردى آنانكه پيش از او بودند و
آن دينى را كه برايش پسنديده اى بدست او پابرجا كن و
پس از ترس و خوفى كه داشته آسايش خاطرى به او بده كه با كمال خلوص تو را پرستش كند
خدايا
عزيزش گردان و ديگران را به او عزيز كن
ياريش كن و بوسيله او ديگران را يارى كن و بطور پيروزمندانه اى او را يارى كن و گشايش آسانى بهره اش كن
و
قرار ده برايش از نزد خود حكومتى نصرت آور ...
در پناه حضرت دوست
ماه رمضان به روزهای پایانی خود نزدیک خواهد شد
نمیدانم آیا میشود
این آخرین ماه رمضانی باشد
که در فراغ مهدی (عج) ندبه دلتنگی سر میدهیم
آیا میشود اولین جمعه بعد از ماه مبارک رمضان را با ظهور مهدی موعود (عج) چشن بگیریم؟
آیا میشود تقویم را که ورق زدیم و به روز جمعه رسیدیم
نوشته شده باشد:
جمعه : تعطیل رسمی - ظهور حضرت مهدی (ع)
از همه شما عزیزانم التماس دعای خاص دارم
در پناه حضرت دوست
اي روح سبز اميد!
به کرم و لطف خوت که دلداده آنم،!
بيا،
بيا و مرا از خودي خويش نجات ده
در پناه حضرت دوست
مژده ای دل که مسیحــا نفسی می آید
که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید
از غم هجـــــر مکن ناله و فریاد که دوش
زده ام فـــالی و فریــادرســـی مـــی آید
زآتــش وادی ایمـــن نه منم خــرم و بس
موســـی آنجا به امیــــد قبسی می آید
هیچکس نیست که در کوی تواش کاری نیست
هر کس آنجا به طریق هوســـی می آید
کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست
این قدر هست که بانگ جرسی می آید
دوست را گر سر پرسیدن بیمار غم است
گو بر آن خوش که هنوزش نفسی می آید
یــــــــــار دارد ســــر آزردن حـــــــافظ یــاران
شــــاهبازی به شکار مگسی می آید
پ.ن : دیشب توی شب قدر همه دعا کردیم ...
الهی که این شعر حافظ جواب همه ی دعاهامون باشه ...
خیلی زود ..
کاش در خلوتم امشب من بودم وتو
که دلم پر شود از مهر غریبانه تو
کاش مرغ دلم امشب در نگار روی تو
چرخ می زد دور می زد تا نشیند پیش تو
کاش امشب رخ نمایی بر دل بیمار من
تا شود روشن دلم چون صورت پرنور تو
کاش می شد که زنم بوسه بر آن خال لبت
چون که کشت خال لبت هر شیفته مجنون تو
کاش امشب روضه عشقت کند دیوانه ام
تا شوم من دم به دم چون هر نفس در سوی تو
کاش امشب گوشه چشمی به سوی من کنی
تا شود محفل انسم آن خم ابروی تو
چشم بگشا روی بنما ای گل نیلوفرم
تا چکد عطرت زمینو بر زمین وبر سرم
گر شود قسمتم امشب من ببینم روی تو
می کنم سجده به درگاه خدا در کوی تو
"التماس دعا"
شَمَمتُ روحَ وِداد و شِمتُ برق وصال
بیا که بوی تو را میرم ای نسیم شمال
اَحادیا بِجمال الحبیب قِف و اَنزِل
که نیست صبر جمیلم ز اشتیاق جمال
حکایت شب هجران فرو گذاشته به
به شکر آنکه بر افکند پرده روز وصال
بیا که پرده گلریز هفت خانه چشم
کشیده ایم به تحریر کارگاه خیال
چو یار بر سر صلح است و عذر می طلبد
توان گذشت ز جور رقیب در همه حال
بجز خیال دهان تو نیست در دل تنگ
که کس مباد چو من در پی خیال محال
قتیل عشق تو شد حافظ غریب ولی
به خاک ما گذری کن که خون مات حلال
پيامهای كوتاه شما
