کی در سرای چشمم، قصد ظهور داری؟

ای آنکه در نگاهت حجمی زنور داري
کی از مسير کوچه قصد عبور داری؟

چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابی
ای آنکه در حجابت دريای نور داری

من غرق در گناهم، کی می کنی نگاهم؟
برعکس چشمهايم چشمی صبور داری

از پرده ها برون شد، سوز نهانی ما
کوک است ساز دلها، کی ميل شور داری؟

در خواب ديده بودم، يک شب فروغ رويت
کی در سرای چشمم، قصد ظهور داری؟

انتظار قائم از قول پیامبر

 پیامبر اکرم(ص) می فرمایند:خداوند از فرزندان حسین امامانی  قرار داده است 

که راه و روش وآیین مرا برپا می دارند.نهمین آنان قائم خاندان من «مهدی» امتم

می باشد.او شبیه ترین مردمان به من است درسیما و گفتار و کردار.پس ازغیبتی 

طولانی و سرگردانی و سردرگمی مردم، ظاهرمی شود،آنگاه آیین خدا را آشکار 

می سازد،پس  زمین  را از عدل و داد پر می کند  پس  از آن که از ستم  و بیداد 

لبریز شده باشد.

یا مهدی...ادرکنی!

روزی هزار بار دلت راشکسته ام

                                        بیخود به انتظار وصالت نشسته ام 

هربار این تویی که رسیدی و در زدی

                                         هربار این منم که در خانه بسته ام 

هر جمعه قول میدهم آدم شوم ،ولی

                                     هم عهد خویش و هم دلت راشکسته ام

آقا نیا!

آقا نیا که چون بیایی وقت آمدنت هیچ نداریم جز روسیاهی و سرافکندگی

هر که را با خط سبزت...

هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد

من چو از خاک لحد لاله صفت برخیزم

داغ سودای توام سر سویدا باشد

تو خود ای گوهر یک دانه کجایی آخر

کز غمت دیده مردم همه دریا باشد

از بن هر مژه‌ام آب روان است بیا

اگرت میل لب جوی و تماشا باشد

چون گل و می دمی از پرده برون آی و درآ

که دگرباره ملاقات نه پیدا باشد

ظل ممدود خم زلف توام بر سر باد

کاندر این سایه قرار دل شیدا باشد

چشمت از ناز به حافظ نکند میل آری

سرگرانی صفت نرگس رعنا باشد

همه هست آرزویم...

همه هست آرزويم که ببينم از تو رويي

چه زيان تو را که من هم برسم به آرزويي

به کسي جمال خود را ننموده اي و بينم

همه جا بهر زباني بود از تو گفتگويي

همه خوشدل اينکه مطرب بزند به تار چنگي

من از آن خوشم که چنگي بزنم به تار مويي

همه موسم تفرج به چمن روند و صحرا

تو قدم به چشم من نه بنشين کنار جويي

چه شود که از ترحم دمي اي سحاب رحمت

من خشک لب هم آخر ز تو تر کنم گلويي

بشکست اگر دل من به فداي چشم مستت

سر خم مي سلامت شکند اگر سبويي

غم و درد و رنج محنت همه مستعد قتلم

تو ببر سر از تن من ببر از ميانه گويي

ز چه شيخ پاکدامن سوي مسجدم بخواند

رخ شيخ و سجده گاهي سرما و خاک کوهي

نه وطن پرستي از من به وطن نموده يادي

نه ز من کسي به غربت نموده جستجويي

بنموده تيره روزم ستم سياه چشمي

بنموده مو سپيدم صنم سپيد رويي

چه شود که راه يابد سوي آب تشنه کامي

چه شود که کام جويد ز لب تو کامجويي

به ره تو بس که نالم ز غم تو بس که مويم

شده ام ز ناله نايي شده ام ز مو به مويي

نظري بسوي رضواني دردمند مسکين

که بجز درت اميدش نبود به هيچ سويي

خدا کند برسد

خدا کند که بهار رسیدنش برسد

شب تولد چشمان روشنش برسد


چو گرد بر سر راهش نشسته ام شب و روز

به این امید که دستم به دامنش برسد


هزار دست پر از خواهشند و گوش به زنگ

که آن انارترین، روز چیدنش برسد


چه سالها که دراین دشت ، خوشه چین ماندم

که دست خالی شوقم به خرمنش برسد


بر این مشام و بر این جان چه میشود یارب!

نسیمی از چمنش ،بویی از تنش برسد


خدای من دل چشم انتظار من تا چند

به دور دست فلک بانگ شیونش برسد؟


چقدر بر لب این جاده منتظر ماندن؟

خدا کند که از آن دور، توسنش برسد

چشم انتظار ماندم

ای آنکه در نگاهت حجمی زنور داری

                      کی از مسير کوچه قصد عبور داری؟

چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابی

                     ای آنکه در حجابت دريای  نور داری

من غرق در گناهم، کی می کنی نگاهم؟

                     برعکس چشمهايم چشمی صبور داری

از پرده ها برون شد، سوز نهانی ما 

                  کوک است ساز دلها، کی ميل شور داری؟

در خواب ديده بودم، يک شب فروغ رويت

                    کی در سرای چشمم، قصد ظهور داری؟

نشان قائم

از امام صادق علیه السلام روایت شده است که:

" کسی که اقرار به جمیع ائمه نماید،لکن منکر مهدی شود مانند کسی است که به جمیع انبیاء

اقرار کند و محمّد صلی الله و علیه و آله را انکار نماید "

عرض کردند: یابن رسول الله!

از اولاد تو مهدی علیه السلام کیست؟

حضرت فرمودند: " امام پنجمین از اولاد امام هفتمین است.شخص او از شما ها غایب گردد

و ذکر نامش بر شما حلال نمیشود.

 

کتاب کمال الدین؛جلد دوم:صفحه 333 

یک شب بیا ستاره بریزم به پای تو

یک شب بیا ستاره بریزم به پای تو 

 ای آفتاب من،همه چیزم فدای تو 

یک شب بیا به ما برسد ،ای اذان صبح 

 از پشت بام مسجد کوفه،صدای تو 

ما مدتیست خانه تکانی نکرده ایم 

 شرمنده ایم ،در دل ما نیست جای تو 

غیر از همین دو قطره اشکی  که مانده بود 

 چیزی نداشتم که بیارم ،برای تو 

از روزهای هفته ،سه شنبه برای من 

 شبهای پنجشنبه و جمعه ،برای تو 

روزی به خاطر سفر جمکران من 

 روزی به خاطر سفر کربلای تو 





   

منتظریم؟؟؟

اینروزها خیلیهامان می گوییم منتظریم...

                                              اما تا چه اندازه صادقیم؟

میدانم که می آیی

دیروز هم گذشت

                   امروز هم نیز ..

ومن بی صبرانه منتظر فردا هستم !

                                        ومی دانم که می آیی.

اما نمی دانم که آمدنت را چه کسانی باور دارند؟

نیمه شعبان

 

کی شود در ندبه های جمعه پیدایت کنم

گوشه ای تنها نشینم تا تماشایت کنم

مینویسم روی هر گل نام زیبای تو را

تا که شاید این شب جمعه ملاقاتت کنم

هر سحر با یاد تو در گریه ام می خوانمت

تا به کی از سوز دل ناله ز هجرانت کنم

بی قرارم مهدیا از بهر دیدار رخت

تا به کی از مادرت زهرا(س) تمنایت کنم؟

حضرت صاحب الزمان امام مهدی (عج ) در روز جمعه پاتزدهم

شعبان سال 255 هجری قمری در شهر سامرا دیده به جهان گشود.

((ولادت باسعادتش بر تمام عاشقان و شیفتگان مبارکباد))

از آنزمان که تو رفتی بهار دل پژمرد

بیا كه خانه دل بی تو سخت ویران است

ببین كه جای تو این غم نخوانده مهمان است 

از آن زمان كه تو رفتی بهار دل پژمرد 

كنون تمام وجودم فقط زمستان است 

به احترام تو غم را ز دل نخواهم راند 

كه غم نشانه دل بستگی به خوبان است 

تو را طلوع بهاران ز دیدگان پیداست 

مرا غروب خزان در نگاه پنهان است 

تو ای ترانه امید در خزان حیات 

بمان كه باغ دلم بی تو برگ ریزان است 

به میهمای خورشید می روم اینك 

كه جان خسته من بسته به عزیزان است

دعای فرج

آخرین امام

حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه و آله روزی خطاب به فرزندشان حضرت زهرا سلام

الله علیها فرمودند:

اي فاطمه!

سوگند به آنكه مرا به حق مبعوث داشته كه مهدي اين امّت از نسل حسن(ع) و حسين(ع)

است، زماني كه دنيادچار هرج و مرج گردد و نظم و نَسَق خود را از دست بدهد و فتنه‌ها

و آشوب‌ها پديدارگردند و پشت به پشت هم  بيايند و راهها منقطع و بسته شود و بعضي  بر

بعضي  ديگر شبيخون  زنند و مال و ثروت گروهي از آنها را غارت كنند، پس نه  بزرگي  

به تازه سالي رحم كند و نه صغير و خردسالي بزرگي را احترام كند.در اين هنگام، خداوند

كسي  را از نسل آن دو بفرستد كه  دژهاي  گمراهي را فتح كند و قلب‌هايي  را كه  در زير 

حجاب و پوشش غفلت قرارگرفته وچيزي را فهم نمي‌كند،زنده بسازد.او دين رادرآخرالزّمان

به  پا دارد،همان گونه كه من در آغاز زمان برپا  داشتم و زمين را  پر ازعدل و قسط سازد،

همان گونه كه پراز جور وتعدّي شده باشد.

خدا کند که بیایی

تمـام گشتــه قــرارم خــدا کنــد کـه بیـائـی

                                      کســی بجـز تـو نـدارم خـدا کنـد کـه بیـایـی

چـه مـی شـود گــل زهــرا بـه صبـح آدینـه 

                                          ببینمـت بـه کنــارم خــدا کنــد کـه بیـائی

اگــر چـه غــرق گنـاهــم تـو مهـربانـی کـن 

                                          گلـی بـه پای تـو خارم خـدا کنـد کـه بیـائـی 

زبس که جمعه شمردم به انتظار تو ای ماه 

                                         بـرون شـده ز شمـارم خــدا کنـد کـه بیـائـی 

فـــدای مقـــدم تــو ای مسافـــر زهـــرا 

                                        تمــام ایــــل و تبـــارم خـــدا کنـد کـه بیائـی

فرازهایی از دعای ندبه

کجاست آنکه براى برکندن ریشه ظالمان و ستمگران عالم مهیا گردیده؟

کجاست آنکه منتظریم اختلاف و کج رفتاریهاى اهل عالم را به راستى واصلاح کند؟

کجاست آنکه براى برگردانیدن ملّت و شریعت مقدّس اسلام اختیار گردیده؟ 

کجاست آنکه آرزومندیم کتاب و حدود آن را احیا سازد؟

کجاست آنکه دین، ایمان و اهل ایمان را زنده گرداند؟

کجاست آنکه فسق و عصیان و طغیان را هلاک و نابود مى گرداند؟

کجاست آنکه برای کندن ریشه گمراهى و دشمنى مهیاست؟

کجاست آنکه اندیشه باطل و هواهاى نفسانى را نابود مى سازد؟

کجاست آنکه ریسمان دروغ و افتراء را قطع خواهد کرد؟

کجاست آنکه دوستان را عزیز و دشمنان را ذلیل خواهد کرد؟

کجاست آنکه مردم را بر وحدت کلمه و تقوى مجتمع مى سازد؟ 

کجاست آن وسیله که بین آسمان و زمین پیوسته است؟

کجاست صاحب روز فتح و برافرازنده پرچم هدایت در عالم؟

کجاست آنکه پریشانیهاى خلق را اصلاح و دلها را خشنود مى سازد؟

کجاست آنکسی که از ظلم امتّ بر انبیاء و اولاد انبیاء دادخواهى مى کند؟

کجاست آنکه انتقام خون شهید کربلا را خواهد گرفت؟

کجاست فرزند پیغمبر محمد مصطفى؟ و فرزند على مرتضى ؟ و فرزند خدیجه بلند مقام ؟

و فرزند فاطمه زهرا بزرگترین زنان عالم؟ 

پدر و مادرم فداى تو!

جانم نگهدار و حامى ذات پاک تو باد اى فرزند بزرگان مقربان خدا!

اى فرزند اصیل و شریفبزرگوارترین اهل عالم!

اى فرزند هادیان هدایت یافته!

ای فرزند بهترین مردان مهذّب!

قبله محراب

خــــــــم ابـــروى كجت قبله محــراب من است

تاب گيســوى تو خود، راز تب و تاب من است

                                               اهـــــــــــل دل را به نيايش، اگــر آدابى هست

                                               يـــاد ديــــــــدار رُخ و موى تو، آداب من است

آنچـــــــــه ديدم ز حـــريفان همه هشيارى بود

در صف مـى‏زده بيـدارى من، خواب من است

                                             در يَم علـــــــــــــم و عمل، مدعيان غوطه ورند

                                                    مستــى و بيهشى مى زده گرداب من است

هـــــر كسى از گنهش، پوزش و بخشش طلبد

دوست در طــاعت من، غافر و توّاب من است
                                           

                                           حـــــــــــــــاش للّه كه جز اين ره، ره ديگر پويم

                                                 عشق روى تــو سرشته به‏گل و آب من است

هر كسى از غم و شادى است نصيبي، او را

مــــــايه عشرت من، جامِ مىِ ناب من است

شعر از حضرت امام (ره )

زیارت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بعد از نماز صبح

بسم الله الرحمن الرحیم

 

اَللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلاَیَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ عَنْ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ‏

فِی مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا وَ سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا حَیِّهِمْ وَ مَیِّتِهِمْ‏

وَعَنْ وَالِدَیَّ وَ وُلْدِی وَ عَنِّی مِنَ الصَّلَوَاتِ وَ التَّحِیَّاتِ زِنَةَ عَرْشِ اللَّهِ وَ مِدَادَ کَلِمَاتِهِ‏

وَ مُنْتَهَی رِضَاهُ وَ عَدَدَ مَا أَحْصَاهُ کِتَابُهُ وَ أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ اللَّهُمَّ (إِنِّی) أحُدِّدُ لَهُ فِی هَذَا

الْیَوْمِ وَ فِی کُلِّ یَوْمٍ عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَیْعَةً فِی رَقَبَتِی‏ اللَّهُمَّ کَمَا شَرَّفْتَنِی بِهَذَا التَّشْرِیفِوَ

فَضَّلْتَنِی بِهَذِهِ الْفَضِیلَةِ وَ خَصَصْتَنِی بِهَذِهِ النِّعْمَةِ فَصَلِّ عَلَی مَوْلاَیَ وَ سَیِّدِی صَاحِبِ

الزَّمَانِ وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَشْیَاعِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْه وَ اجْعَلْنِی مِنَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ

یَدَیْهِ طَائِعاً غَیْرَ مُکْرَهٍ فِی الصَّفِّ الَّذِی نَعَتَّ أَهْلَهُ فِی کِتَابِکَ‏ فَقُلْتَ صَفّاً کَأَنَّهُمْ بُنْیَانٌ

مَرْصُوصٌ عَلَی طَاعَتِکَ وَ طَاعَة رَسُولِکَ وَ آلِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ‏ اللَّهُمَّ هَذِهِ بَیْعةُ لَهُ فِی

عُنُقِی إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ

 

پروردگارا!برآقای ما حضرت صاحب الزمان صلوات الله علیه از تمام مرد و زن

اهل ایمان که درمشرق ومغربهای عالمند ودربروبحروکوه وبیابان جهانند وازهمه 

زندگان ومردگان وازجانب پدرومادرو فرزندان من تحیتی ودرودی فرست که به

وزن عرش خدا وبه مقدارمداد کلمات خدا باشد و به منتهای خشنودی ورضای او 

و به عدد آنچه در کتاب او به شمار آمده و علم او احاطه بر آن کرده پروردگارا

چنانکه مرا به این شرافت سرفراز فرمودی و به این فضیلت گرامی داشتی و به

این نعمت بزرگم اختصاص دادی پروردگارا من باز تجدید می‏کنم عهد وعقد بیعتی

را که از آن حضرت برگردن جان من است پس پروردگارا درود فرست برمولای

من و آقای من حضرت صاحب الزمان و مرا هم  از یاران آن بزرگوار و پیروان

و مدافعین و نصرت کنندگانش قرار ده و از آنان که در رکاب حضرتش به درجه

رفیع شهادت میرسند با کمال شوق وبی‏هیچگونه کراهت بگردان درآن صف لشکر

آن بزرگوار ، که درکتاب مجید خود اهل آن صف را مدح و توصیف کردی ، که

فرمودی در قرآن آنها صفی باشند که درراه اطاعت تو و اطاعت رسول تو و اهل

بیت پیغمبرت علیهم السلام گویی در استقامت به مانند سد آهن ایستاده‏اند.

پروردگارا این بیعت و عهد در گردن جان من تا قیامت از او خواهد بود.