شعله های فراق...
يك الف بعد هم سه تا نقطه؛
هنوز يلدا بلندترين شب سال و انتظار،بلندترين غزل روزگار و سرماي زمستان هم آتش درون ما را
خاموش نمي كند. وقتي نقطه نقطه دل ما را شعله هاي فراق مي سوزاند.
خوش به حال زمان كه لحظه به لحظه به آرزوي خويش نزديك مي شود. ما نگران خودمان هستيم
كه به نديدنت عادت كرده ايم و چه عادت زشتي!...
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم آذر ۱۳۹۱ ساعت 8:21 توسط سرّ سودا
|
يا لطيف